Zonnedauw is een vleesetend plantje. Het groeit graag tussen Veenmos in moerasachtig gebied. Deze plantjes kunnen met behulp van klierhaartjes, waaraan een plakkerige vloeistof zit, kleine insecten lokken. Kleine insecten kunnen niet meer loskomen en het blaadje vouwt zich dicht. Vervolgens verteert het beestje. In de zomer bloeit het plantje (foto rechts).

In 2004 is zelfs de Gelobde maanvaren opnieuw gevonden in het veen. Deze werd het laatst gezien in 1985. Dit sporenplantje is zeldzaam in de duinen en uiterst zeldzaam in het binnenland!

 

De Gevlekte rietorchis is hier ook te vinden. De Orchis is een geslacht uit de familie van de orchideeën.  Helaas zijn er enkele bezoekers die menen dat die er staan om te plukken ... dit is dus zeker niet de bedoeling! Het is bovendien een beschermde plant.

De Moeraswolfsklauw komt ook voor in het Fochtelooërveen, een zeldzame plant.

Ook de Grote wolfsklauw komt voor in het veengebied. Dit is een rode lijst soort en is een zeldzame, sterk in aantal afnemende plant. Deze giftige plant heeft een kruipende hoofdstengel met rechtopstaande zijtakjes die 5-15 centimeter hoog kunnen worden. In het veen staat deze bij een zanderig pad op voedselarme zure grond.

 

Op sommige delen waar vochtige kalkhoudende zandgrond aanwezig is treffen we ook wel de Stijve ogentroost aan. Ook op veengrond, in duinen en heidevelden kan deze plant het goed doen, mits het vochtig is.   De plant is zeldzaam in Nederland op enkele plaatsen na en staat op de Rode lijst van planten die sterk afnemen in aantal. De plant kan tot 30 centimeter hoog worden.